Τιμάμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου δυναμώνοντας τον αγώνα για τη μόρφωση και τη ζωή μας!

Ο Νοέμβρης του 73 είναι ορόσημο, κορυφαίο αγωνιστικό στιγμιότυπο των αγώνων μιας ολόκληρης περιόδου 

Συμπληρώνονται φέτος 48 χρόνια από το Πολυτεχνείο, κορύφωση του αντιδικτατορικού αγώνα του λαού και της νεολαίας της Ελλάδας, που πνίγηκε στο αίμα.

Αυτός ο αγώνας, κομμάτι μιας ολόκληρης περιόδου αγώνων του λαού μας μας γεμίζει και σήμερα δύναμη. Όπως και άλλες περίοδοι από την πλούσια ιστορία των αγώνων του λαού μας έτσι και το Πολυτεχνείο, παρά τις προσπάθειες δε θαμπώνει, δε σβήνει, δεν ξεχνιέται. Τιμάμε μέσα από αυτό τους δεκάδες χιλιάδες που κρατήθηκαν, φυλακίστηκαν εξορίστηκαν, βασανίστηκαν, δολοφονήθηκαν, διώχτηκαν στα σκοτεινά 7 χρόνια της Χούντας.

Εμείς, οι μαθητές κρατάμε ζωντανά τα δίκαια αιτήματά του. Βαδίζουμε στους ίδιους δρόμους, φωνάζουμε δυνατά τα συνθήματα του, αγωνιζόμαστε για τη μόρφωση και τη ζωή μας. Το Πολυτεχνείο μας διδάσκει να μη μένουμε απαθείς, να μην καθόμαστε φρόνιμοι, να μην περιμένουμε να μας χαρίσουν αυτά που δικαιούμαστε αλλά μαχητικά, οργανωμένα και ανυποχώρητα να τα διεκδικήσουμε!

Σήμερα, 48 χρόνια μετά, το δίκαιο είναι να:

  • Να έχουμε όλοι δικαίωμα στη μόρφωση. Με τους νόμους που ψηφίζουν φτιάχνουν ένα σχολείο ατελείωτο εξεταστικό κέντροπου μας κοιτάει στην τσέπη που μεγαλώνει τις ανισότητες ανάμεσα στους μαθητές που μας στερεί την πρόσβαση σε ολοκληρωμένη και πραγματικά σύγχρονη μόρφωση Φέτος, μετά από δύο χρόνια τηλεκπαίδευσης και μέσα στην πανδημία φέρνουν τα πάνω κάτω στα σχολικά προγράμματα στις εξετάσεις, εφάρμοσαν βάση εισαγωγής, έκαναν συγχωνεύσεις. Αντιμετωπίζουν ως κόστος τις ανάγκες μας για αυτό δεν πήραν το παραμικρό μέτρο για να μας στηρίξουν μετά από δύο χρόνια τηλεκπαίδευσης και κλειστών σχολείων.  
  • Προστατευτούμε εμείς και οι οικογένειές μας από την πανδημία. Φέτος, την τρίτη σχολική χρονιά με την πανδημία και αυτό που βρήκε η κυβέρνηση να κανει ήταν συγχωνεύσεις τμημάτων που θα πει 30 μαθητές ανά τάξη. Μας αρνούνται βασικά μέτρα,όπως αραίωση μαθητών ανά τάξη, συχνά τεστ με ευθύνη του κράτους, προσωπικό καθαριότητας και επισημη ενημέρωση για τον εμβολιασμό.
  • Να είμαστε ασφαλείς στα σχολεία μας. Οι εικόνες από δεκάδες σχολεία σε όλη την χώρα με πλημμυρισμένες αίθουσες και προαύλια, με σοβάδες που πέφτουν από τα ταβάνια, με κομμένο νερό και ρεύμα, μας εξοργίζουν Δε γίνεται να περνάμε όλη μας τη σχολικά ζωή μέσα σε κοντέινερ.
  • Να ζούμε ειρηνικά και όχι συνεχώς υπό την απειλή μιας πολεμικής εμπλοκής για τα συμφέροντα και τα κέρδη λίγων. Εικόνες και ειδήσεις συνεχώς από όλο τον κόσμο αλλά και από την ίδια μας τη χώρα, με το δράμα χιλιάδων εγκλωβισμένων προσφύγων σε σύγχρονες φυλακές, μας θυμίζουν πως ο πόλεμος είναι εδώ. Οι δεκάδες ΝΑΤΟικές βάσεις στη χώρα μας, τα δισεκατομμύρια (δικά μας) ευρώ που δίνουν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις για πολεμικούς εξοπλισμούς, αξιοποιούνται για να ενισχύονται πολεμικές επιθέσεις και βάζουν σε κίνδυνο όλο και περισσότερο τη δική μας ζωή. Οι λαοί δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα, να ζήσουμε όπως μας αξίζει θέλουμε!
  • Σταματήσει η κυβέρνηση να αξιοποιεί την πανδημία για να τσακίζει τις οικογένειές μας ψηφίζοντας νόμους που παίρνουν πίσω δικαιώματα για τα οποία πάλεψαν σκληρά οι εργαζόμενοι όλα τα προηγούμενα χρόνια,όπως για παράδειγμα το 
  • Σταματήσει η κυβέρνηση να αξιοποιεί την πανδημία για να τσακίζει τους αγώνες. Με μία μόνο διάταξη και αφού ξεκίνησε η σχολική χρονιά το υπ. Παιδείας έλαβε τα μέτρα της. Όποιο σχολείο αγωνίζεται θα πρέπει να κάνουν τα παιδιά εκβιαστικά webex. Ξαφνικά την έπιασε ο πόνος. Δύο χρόνια δεν ενδιαφέρθηκε όμως για τους μαθητές που δεν είχαν εξοπλισμό και δεν συμμετείχαν στην τηλεκπαίδευση. Δεν την έχουν απασχολήσει οι δεκάδες ώρες που χάνονται από κενά σε καθηγητές, κι έτσι χάνονται μαθήματα. Δίπλα σε αυτό, χημικά και ΜΑΤ σε πορείες πυροσβεστών πριν, λίγες μερες, οπως και σε εμας πέρυσι. 

Εμείς θα αγωνιστούμε για το δίκιο μας!

Από γενιά σε γενιά μεταφέρονται αυτές οι μέρες του Νοέμβρη. Μπαίνουν στην καρδιά και στην ψυχή και των μαθητών. Μας διδάσκουν πως το δίκιο κατακτιέται με το συλλογικό αγώνα, δε χαρίζεται. Δικαιώνουμε τα συνθήματα του Πολυτεχνείου στην πράξη. Παίρνουμε τη θέση που μας αρμόζει μαζί με τους εργαζομενους που σήμερα παλεύουν για τη ζωή,τη μόρφωση, τα δικαιώματά μας.

Συντονιστική Επιτροπή Μαθητών Αθήνας

Comments are closed.