ΔΕ ΞΕΧΝΑΜΕ! 8 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους φασίστες!

«Η έκδοση της δικαστικής απόφασης για τη Χρυσή Αυγή δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε εφησυχασμό ότι αγώνας κατά του φασισμού δικαιώθηκε άρα τελείωσε. Αντίθετα, θα πρέπει να δούμε την απόφαση αυτή ως έναν σημαντικό σταθμό στον αντιφασιστικό αγώνα που πρέπει να συνεχιστεί με αμείωτη ένταση αφού γνωρίζουμε καλά πόσο ύπουλο είναι το μικρόβιο του φασισμού. Μόνο με τη συνέχιση του αγώνα αυτού θα δικαιωθούν ο Παύλος Φύσσας και όλα τα θύματα της Χρυσής Αυγής».

Μίκης Θεοδωράκης 15/10/2020

Ακόμα μια χρονιά θα είμαστε εκεί… Στην αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία το Σάββατο 18 Σεπτέμβρη μαζί με τους φοιτητές και τους εργαζόμενους στις 17.00 στη συμβολή των οδών Παύλου Φύσσα και Ξάνθου (δίπλα στο μνημείο του Παύλου Φύσσα).

Φέτος, στις 18 Σεπτέμβρη, συμπληρώνονται 8 χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα από τους ναζί-εγκληματίες της Χρυσής Αυγής στο Κερατσίνι. Είχαν προηγηθεί οι δολοφονικές ενέδρες στους Αιγύπτιους αλιεργάτες στο Πέραμα, σε συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στη Ζώνη.

Φέτος, με αποφασιστική τη δύναμη του λαού και της νεολαίας, με τη λαϊκή απαίτηση που εκφράστηκε με πολλούς τρόπους, ο ηγετικός πυρήνας των ναζιστών της ΧΑ θα βρίσκεται στη φυλακή. Βρεθήκαμε κι εμείς πέρσι στη συγκλονιστική συγκέντρωση έξω από το εφετείο, που έστειλε μήνυμα συνέχισης του αγώνα, για να απομονωθούν από κάθε σχολείο, χώρο δουλειάς και γειτονιά οι φασίστες και το ρατσιστικό τους δηλητήριο.

Όμως δεν εφησυχάζουμε…

Γιατί ξέρουμε πολύ καλά πως η ύπαρξη μιας τέτοιας εγκληματικής οργάνωσης “τύπου” Χρυσή Αυγή είναι απαραίτητη για να σπέρνει φόβο σε όσους αντιστέκονται, αγωνίζονται, και διεκδικούν.

Ούτε φοβόμαστε, ούτε ξεχνάμε…

Το φασισμό και το σύστημα που τον γεννά πολεμάμε!

Το χουμε ξανακάνει και θα το ξανακάνουμε. Δεν αφήνουμε τόπο να σταθούν τέτοιες απόψεις. Τρώει πόρτα στα σχολεία μας και στις γειτονιές μας κάθε προσπάθεια να «πατήσει” ο φασισμός και ο εθνικισμός. Αυτό καταφέραμε και πρόσφατα κόντρα σε προγραμματισμένες “φασιστοσυγκεντρώσεις” στον Πειραιά, ενάντια στην κούκλα Αμάλ, που συμβολίζει τα κατατρεγμένα προσφυγόπουλα που ψάχνουν τους γονείς τους…

Δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να κάνει εχθρούς μαθητές που κάθονται στο ίδιο θρανίο, πάνε στο ίδιο σχολείο, έχουν τις ίδιες αγωνίες και όνειρα, γιατί τυχαίνει να είναι από άλλη χώρα, μιλούν άλλη γλώσσα, έχουν άλλο χρώμα ή θρησκεία.

Υψώνουμε τείχος αλληλεγγύης στους πρόσφυγες- θύματα πολέμων, στους μετανάστες συμμαθητές μας.

Και, όπως λέει και το τραγούδι που γράφτηκε για τους δικούς μας αγώνες ενάντια στους φασίστες…

Το “φίδι” ζωντανεύει

μα το νου

Είμαστε ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟY !!!

Comments are closed.