Η εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό, Επ. Κορκονέα, στις 6 Δεκεμβρίου 2008, αποδεικνύει ότι όπως και τότε έτσι και σήμερα, η επίθεση στη ζωή και τα δικαιώματα μας συνδέεται με την κρατική βία και καταστολή, την αστυνομική αυθαιρεσία.

Το γεγονός αυτό ξεσήκωσε μαζικές διαμαρτυρίες σε όλη την Ελλάδα. Χιλιάδες μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενοι διαδήλωναν, τόσο για να καταδικάσουν τη δολοφονία ενός παιδιού 15 χρονών, όσο και για τα δικά τους προβλήματα και ανάγκες για τα σχολεία, τις σπουδές και τη ζωή. Το βλέπανε και το βλέπουμε όλοι και όλες μας και σήμερα, η βία από το κράτος και τις κυβερνήσεις δυναμώνει γιατί όσο επιτίθενται στα δικαιώματά μας, βλέπουν ως εχθρό το λαό και τη νεολαία που διεκδικούν, που αγωνίζονται, που αμφισβητούν και θέλουν να τους φοβίσουν.

Δυστυχώς, οι δολοφόνοι του Α. Γρηγορόπουλου την έχουν βγάλει καθαρή. Και σε αυτό έχουν ευθύνες όλες οι κυβερνήσεις. Τότε η κυβέρνηση της ΝΔ μαζί με την ηγεσία της αστυνομίας, αλλά και μετά όσες ακολούθησαν με διάφορες αλλαγές στους νόμους, οδήγησαν ο ένας δολοφόνος ο Κορκονέας σήμερα να έχει αποφυλακιστεί ενώ ο άλλος, ο Σαραλιώτης να έχει αθωωθεί!

Σήμερα, 17 χρόνια μετά από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, όποτε αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε ερχόμαστε αντιμέτωποι με την κρατική βία, την τρομοκρατία, την αστυνομική αυθαιρεσία.

Το κράτος κάνει πως “δεν βλέπει”, και ρίχνει στα μαλακά όσους κανονικά θα έπρεπε να τιμωρηθούν για την αστυνομική αυθαιρεσία. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τη δολοφονία νεαρού μετανάστη διανομέα μέσα στο Α.Τ. Αγίου Παντελεήμονα όπου καμία ευθύνη δεν αποδόθηκε. Ακόμα, πριν λίγο καιρό αθωώθηκαν και ο αστυνομικοί που έστειλαν την 28χρονη Κυριακή στα χέρια του δολοφόνου της, λέγοντας κυνικά πως “το περιπολικό δεν είναι ταξί”, αφήνοντάς την τελικά, έξω από το Α.Τ Αγ. Αναργύρων, απροστάτευτη και μόνη απέναντι στον δολοφόνο- σύντροφό της.

Και ξέρουμε ότι δεν είναι μόνο αυτά. Ξέρουμε ότι τους ενοχλεί όποιος σηκώνει σήμερα κεφάλι, όποιος πάει κόντρα στην πολιτική που επιλέγει τα «κέρδη τους» αντί για τις ζωές μας, όποιος αγωνίζεται και διεκδικεί τα αυτονόητα δικαιώματά του σε δουλειά, μόρφωση, υγεία.

Στα σχολεία μας, οι αποβολές είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο σε όποιον αντιδρά στα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουμε Με την πρώτη κινητοποίηση ή κατάληψη περνάει η αστυνομία για “βόλτα” έξω από τα σχολεία ή οι απειλές από τους διευθυντές για εισαγγελείς έχει γίνει καραμέλα. Από την έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι δεκάδες οι συμμαθητές μας που τους τρέχουν στα αστυνομικά τμήματα, επειδή αγωνίζονται για να έχουμε το σχολείο που μας αξίζει. Μάλιστα φέτος, μπροστά στις 6 Νοέμβρη και τις μαθητικές πορείες, η Αστυνομία δεν έμεινε στους μόνο στους «προληπτικούς» ελέγχους, αλλά έφτασε στο σημείο να κάνει προσαγωγές μαθητών γυμνασίων επειδή έκαναν καταλήψεις στα σχολεία του.

Ακόμα και τους καθηγητές μας και εμάς τους μαθητές, προσπάθησε το Υπ. Παιδείας να “στιγματίσει” με απαράδεκτους χαρακτηρισμούς, επειδή διαδηλώσαμε για λευτεριά στην Παλαιστίνη, για να σταματήσει η σφαγή στην Γάζα, που την κάνει το κράτος- δολοφόνος του Ισραήλ. Φέτος ακόμα δεν ντράπηκαν να ρίξουν χημικά σε γονείς και μαθητές Δημοτικού που ζητούσαν καλύτερο σχολείο. Τρέχουν στα δικαστήρια δασκάλους και καθηγητές που θέλουν να μας διδάξουν την αλήθεια, που θέλουν οι μαθητές να υπερασπιζόμαστε το δίκιο και την ειρήνη. Τρομοκρατούν τα αδέρφια μας τους φαντάρους, που εναντιώνονται στην εμπλοκή της χώρας μας, γιατί ορκίστηκαν να υπερασπίζονται τα σύνορα της χώρας μας και όχι να σφάζουν άλλους λαούς.

Πολλά είναι τα παραδείγματα που δεν αποτελούν μόνο «ελληνικό φαινόμενο» αλλά υπάρχουν σε όλες τις χώρες της ΕΕ και συνολικά όπου οι κυβερνήσεις και το κράτος παίρνουν τα μέτρα τους απέναντι στους λαούς που σηκώνουν κεφάλι.

Αυξάνουν την καταστολή σε βάρος μας, γιατί ξέρουν πως είναι πολλοί όσοι δεν ανέχονται τη βία και τη βαρβαρότητα που ζούμε κάθε μέρα στα σπίτια μας. Όταν μας κόβουν τα όνειρα για το μέλλον μας με τους νόμους που ψηφίζουν για το σχολείο, στερούν τη δουλειά από τους γονείς μας, κόβουν χρήματα από τα σχολεία μας για να τα δίνουν σε πολεμικούς εξοπλισμούς. Όταν πάμε σε σχολεία- ερείπια που δεν είναι ασφαλή, όταν βλέπουμε τους γονείς μας να ζορίζονται με την ακρίβεια. Όταν βλέπουμε νεκρά παιδιά στην Παλαιστίνη, όταν λαοί σε όλο τον κόσμο γίνονται πρόσφυγες και θαλασσοπνίγονται για τα κέρδη των λίγων, και τα πολεμικά σχέδια του ΝΑΤΟ.

Εμείς όμως γνωρίζουμε ότι όσο παλεύουμε συλλογικά στα σχολεία μας, συντονιζόμαστε με τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς, με όλο το λαό, μπορούμε να τα καταφέρουμε, η φωνή μας μπορεί να πολλαπλασιαστεί, μπορούμε να έχουμε κατακτήσεις. Το κάναμε στα Τέμπη, το κάνουμε για τους αντιεκπαιδευτικούς νόμους, το κάνουμε για την Παλαιστίνη, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε καθημερινά.

Για αυτό οι μαθητές Δεν ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ! Τα όπλα μας είναι το δίκιο μας, η οργάνωση και ο συντονισμός μας, η αλληλεγγύη και η συλλογικότητα μας. Για να γινόμαστε εμείς όλο και περισσότεροι και πι οργανωμένοι, για να φοβούνται αυτοί εμάς και όχι εμείς αυτούς!

Για όλους αυτούς τους λόγους, προχωράμε σε δράσεις μέσα στα σχολεία μας με σύνθημα:

Στη βία του κράτους και την καταστολή – Απάντηση είναι ο αγώνας για ζωή!

Καταθέτουμε λουλούδια στο σημείο δολοφονίας του Αλ. Γρηγορόπουλου

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΑΘΗΤΩΝ ΑΘΗΝΑΣ