Παππά - Στούς σκοτωμένους σπουδαστές του Νοεμβρίου
Λένα ΠαππάΣτούς σκοτωμένους σπουδαστές του Νοεμβρίου
Μάτια κλειδωμένα, χέρια παγωμένα
Κείτεται
-δεκοχτώ χρονώ ήτανε δεν ήτανε-
για να έχω εγώ πουλιά-φτερά στα χέρια μου,
και συ στο σπιτάκι σου,
μια γλάστρα με βασιλικό στο πεζουλάκι
και τα παιδιά μας ξένοιαστα να χτίζουνε το μέλλον.
Η μάνα του τον περιμένει και δεν έρχεται,
Η άνοιξή του παίζει κα δεν τηνε ξέρει πια.
Στις φλέβες του αίμα σταματημένο και πικρό,
Γυλί σπασμένο ο κόσμος, σωριασμένο πάνω του.
Για να έχω εγώ τον άπσρο μου ύπνο
Και συ γαρύφαλλο στο στόμα σου,
Για νά' χουν τα παιδιά μας το δικό τους ήλιο
